Pencere

” Konuşamıyordu.
Sesine ne denli tatlı, sakin bir ton vermeye çalışırsa çalışsın odayı doldurun hüznü, geçmişe ait etkisinin de beyninde uçuşan imgeleri, çağrışımları dağıtacağını biliyordu.
-Sanki içimdeki kelebek uçup gitti.
-Böyle düşünmemelisin. Aslında herkes içindeki kelebeği uçurmanın peşinde. Ya içinde hep bir kurt olarak kalsaydı.
Kendine şaştı. Bu söz de nerden çıkmıştı. Düşündü. Kendisine ait değildi..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir